Aanmelden voor de nieuwsbrief

Hooggevoeligheid en het authentieke zelf

Leef wie je werkelijk Bent, Je Ware Natuur!

 

Hooggevoelige volwassenen en baby's

Een heel klein kind heeft geen bescherming tegen de negatieve of positieve sfeer die zijn ouders in huis neerzetten. Het staat volledig open. In een gezin waar er harmonie is zal het kind er goed gedijen en blij zijn. Daar waar ouders onderlinge spanningen en problemen hebben zal het kind uiteindelijk beschadigd raken in zijn natuurlijk vertrouwen op goedheid, eenheid en een sfeer van liefde. Zal zijn of haar innerlijke mannelijkheid en vrouwelijkheid uit balans raken. Tijdens de zwangerschap voelt het kind alle emoties van de ouders als zichzelf. Als moeder verdrietig is, zich niet gezien of gesteund voelt en denkt, "ik zoek het allemaal zelf wel uit", dan kan het kind deze eigenschappen een levenlang meedragen.

 

Een klein kind is volkomen weerloos tegen de vlammende en prikkende energie die vrijkomt als de ouder geïrriteerd is naar de partner of de kleine. Als de moeder aardig doet maar zich niet zo voelt kan deze onduidelijkheid een baby of peuter al aan het huilen maken of darmkrampjes veroorzaken.

Hooggevoeligheid

Als vader stress en negatieve energie meeneemt van zijn werk dan zit de kleine midden in deze beklemmend zware energiewolk. De baby transformeert dit door huilerig te worden, veel te dromen of fysieke klachten te krijgen. In de eerste twee levensjaren is de baby nog heldervoelend. Alle gevoelens en gedachten uit de omgeving gaan door hem heen  en moeten worden verwerkt. Hooggevoelige mensen bezitten nog heldervoelende eigenschappen.  Op een passende werkplek, met goede training en begeleiding, kunnen deze eigenschappen als waardevolle kwaliteiten worden ingezet.

Vanaf het tweede levensjaar

In het tweede levensjaar begint de baby de mensen die aan zijn bedje komen te onderscheiden en aan te voelen.  De omgeving voelt fijn en warm of akelig en koud. Dit maakt dat de baby open blijft en anderen zal zien als veilig of zal dicht gaan en onzeker of onveilig wordt. Deze eerste jaren zijn daarom bepalend voor de rest van het leven, zeker wat betreft relaties en contacten. Eigen afbakening en eigen gevoelens ontstaan. De baby zal ervaringen opdoen over liefde. Hij zal leren zich in te houden, stil te houden en op een negatieve of positieve wijze aandacht vragen naar gelang hij het volste vertrouwen in de liefde, wamte en veiligheid kan behouden. 

Een groot deel van zijn/haar leven blijft de herhaling van zijn/haar inprent; het al dan niet veilig zijn om gehoor te geven, op te komen, voor wat zijn / haar gevoel zegt.

 

Het derde levensjaar

In het derde levensjaar leeft het kind niet meer alleen in eenheid met zijn ouders. Het kind past zich vaak aan of het leert domineren en strijden en ontwikkelt zo een eigen persoonlijkheid. Ook later als volwassene zal de persoonlijkheid de ware zielenatuur van het kind blijven verhullen. Het kind leert denken in twee gescheiden werelden; "ik en de anderen". Het begint op te letten op wat anderen willen en nodig hebben of wat de situatie vraagt. Het vergeet zijn eigen natuurlijke wensen, richting en focus en het levert te veel in van zichzelf. Of het reageert juist andersom nu het zelfstandig denkt; het kind blijft  voornamelijk op zichzelf gericht en voelt niet meer mee met de omgeving. Het kind  verliest de openheid, verbondenheid of belangstelling voor de omgeving.

 

Persoonlijkheid of Ware Natuur?

Als volwassen geworden kinderen zullen we ons vasthouden aan onze eigen gevoelens, behoeften, wil, visies en meningen en zullen we strijd en daadkracht uit de weg gaan of juist aangaan. Zijn we weerbaar geworden door het ontwikkelen van een ego-ik en karakter. Handhaven we ons eigenlijk nog steeds ten op zichte van een of beide ouders, nu in de vorm van andere mensen. Ouders, hoe aardig en goed ze ook waren, die hun en onze Ware Natuur niet kenden en het geen plek konden geven. Die ons vaak vormden zoals ze ons wilden zien of nodig hadden voor henzelf. Die soms vooral bezig waren met hun eigen moeilijkheden en relatie. Onze ouders vinden we nu terug als innerlijke criticus, (on-)gedisciplineerdheid, matheid, vermoeidheid, kleinheid, hard werken, te veel verantwoordelijkheid, ziekte, oordelen, strijd en disbalans tussen er zijn voor anderen en onszelf.

We onderhouden werk en relaties welke onze persoonlijke verlangens en gaten moeten opvullen. Met opgebouwde houdingen en meningen versterken we onszelf zodat we ons zeker en veilig voelen bij het opgroeien te midden van anderen, totdat onze Ware Natuur en authentieke zelf weer aan de deur kloppen...

 

Als volwassenen hebben we aan onszelf gewerkt maar van binnen weten we dat HET er nog niet is

Wat is dan wel onze Ware Natuur, onze natuurlijke staat van Leven en Zijn?
Daarvoor moeten we weer in eenheid zijn als de baby in onze eerste kindertijd. Zijn zonder ons voortdurend zelfgevoel dat vanuit afgescheidenheid functioneert, alles beoordeelt. Zonder al onze zelfreflexie, wensen tot ontwikkeling, behouden of bezitten, afzetten tegen wat we niet willen ervaren of niet willen zijn. Maar willen we zomaar ons ik als centrum, opgeven voor de belichaming van onze authentieke zelf en Ware Natuur?

 

Willen we zo openstaand en onbeschermd zijn in nabijheid van anderen?baby.jpg

Zo heldervoelend en kristallijn kwetsbaar in geest, ziel en lichaam, waarbij al onze harnassen, denkpatroontjes en muurtjes weg zijn? Alle sferen en iedereen maar naar binnen kunnen walsen? Zijn we autonoom genoeg, hebben we tijdens onze ego-ontwikkeling genoeg geleerd wat natuurlijke grenzen zijn, liefde werkelijk is, om ons nu volledig open en in Overgave over te geven? Kunnen we de God-Godinnen Kracht-Liefde die we zo moeizaam opbouwen, ervaren zonder ons achter de Kracht en kwaliteit ervan te "handhaven"? Of zonder het toe te eigenen vanuit ons ego-ik?

Geven we alles in handen van God, de Stroom van het leven, het Universum of hoe we het ook noemen? Willen we alles, inclusief ons zelf met persoonlijke standpunten en meningen, alles waar we waarden aan hechten opofferen aan onze Ware Natuur?

 

Zonder autonomie stromen we mee met de massa; daar is de Ware Natuur nooit

Aandacht- en verantwoordelijkheidsgaten opvullen van een ander, heeft meestal niets met liefde en onze Ware Natuur te maken, al denken we dat meestal wel. Anderen helpen doen we vaak om een fijn en bevestigend gevoel over onszelf te hebben. Dat is het ego hoe subtiel dan ook.

Onze Ware Natuur zal altijd willen helpen, maar alleen als het de ander ook werkelijk bekrachtigd. Anders niet.

Nieuwe tijdskinderen en hooggevoelige mensen behouden aspecten van hun Ware Natuur

Ze willen in thuis en later op het werk weten en voelen of er ego-ambitie en disharmonie in de sfeer is of juist niet. Ze kunnen daar niet tegen. Ze onderzoeken bij alles het waarom van de zaken.
 Op natuurlijke wijze willen ze niet winnen als een ander moet verliezen. Ze denken in win-win-win mogelijkheden.

Nieuwetijdskinderen en volwassenen nemen liever niet zomaar normen, waarden en moraal over vanuit opvoeding en organisatie, liever onderzoeken ze regels en moraal en werken ze op hun eigen manier.

Alle nieuwetijdskinderen die gekomen zijn om vanuit hun Ware Natuur te blijven leven en dit in de wereld te brengen zijn ook eenzaam. Maar bij enkele mensen of bedrijven vinden ze aansluiting.

 

Nieuwetijdsmensen leren ons over het Wezenlijke van alles 

De nieuwe generatie weet hoe planten, dieren en elkaar te behandelen, hoe elkaars Ware Wezen aan te voelen en er in eenheid mee te zijn. Zij maken deel uit van een hele nieuwe Aarde.
Alleen met behulp van ouderen, die dieper gegrond zijn in de oude aardse realiteit, kunnen zij hun ankers uitgooien, open blijven en vandaaruit veranderingen brengen.

 

De oude aarde mensen zijn gewoon voor hun seksuele fantasieën, hun verlangen naar steun, liefde, aandacht, respect, geld of macht de mensen om hen heen onbewust te manipuleren. Onder dit gedrag  zit ons kleine zelf dat we niet willen voelen, dat angstig is, bang, kristallijn kwetsbaar, onzeker over zichzelf, onvrij, bevroren en op slot. We hoeven het niet allemaal weg te werken maar het vraagt wel om gezien, gevoeld en omarmd te worden zodat onze Ware Natuur erin kan plaatsnemen en het zich niet meer afgescheiden hoeft te gedragen.

 

Wilde woede, angsten om gekwetst te worden, angst voor anderen, bestaanszekerheden, jaloersheid en strijd. Hoe gemakkelijk lezen we erover maar zien het niet in onszelf, alleen in anderen. Al deze zaken zijn niet die van onze Ware Natuur, maar ze zijn er wel en moeten niet onder de mat van onbewustzijn, afgescheidenheid en donker worden geschoven, maar vragen slechts erkenning. Net als onze gedachten over anderen welke niet ontstaan vanuit eenheid maar vanuit afgescheidenheid. Ook gedachten over te korten, het niet goed genoeg te doen of over concurrentie vragen om zelf-omarming zodat eenheid ook daar kan wonen.

 

Reading over Wie je werkelijk bent, waar je staat op je Pad en je gids.jpglevensbestemming kan helpen


De Ware Natuur van een ander, diens schoonheid, bedoeling en mogelijkheden heb ik altijd duidelijk kunnen voelen en soms ook benoemen, net als zijn of haar levensdoel. Ik kan zien hoever hij/zij op het Pad staat. En merk hoeveel het helpt als men dit weet. Meer weten (en het hebben gevoeld) over "Wie ze Werkelijk Zijn", waar dat werkelijke zelf meedoet in het leven en wanneer / waardoor het verdwijnt. Wat de hindernissen zijn waaraan nog gewerkt kan worden. Inzicht en houvast in de Weg er naar toe. In wonen, werken, relatie, studie en geluk!

Ik ben het niet die dat ziet en weet maar mijn Ware Natuur en hart vertelt dat tijdens een persoonlijke reading. Het werk doe ik niet alleen, ook andere Elohim-master-readers "kijken" op verzoek van een cliënt.

De mens, voor wie ik graag zo'n reading maar ook  de zelfrealisatie-opleiding geef, is de mens die naar de drempel wil, die echt wil veranderen in zijn leven om het Ware Zelf toe te staan,
Joke ElZiam Nootebos.


Deze tekst mag gekopieerd worden, mits in zijn geheel gebruikt en met de volgende bronvermelding; Joke ElZiam Nootebos www.elohim-centre.org T +31 (0)597 541539