Doen vanuit mijn zijn - een stukje levensverhaal
In de zomer van 2006 heb ik besloten mijn baan op te zeggen bij Procter & Gamble (en terug te keren naar Nederland). Dit besluit kwam voort uit een dieper weten, een gevoel dat alles nu "klaar " was wat betreft mijn innerlijke groei bij dit bedrijf. (Met de kennis die ik nu heb, zou ik zeggen: ik had een stadium bereikt waarin ik innerlijk en uiterlijk onthecht was geraakt van de dingen die mijn baan en huidige leven mij voordien schonken).
De week voor mijn besluit was ik naar Amerika geweest, om in het hoofdkantoor van Procter & Gamble mee te dingen naar een prijs voor een project, waar ik een leidinggevende rol in had gespeeld. De finale van de prijsuitreiking was een hele happening, vele projecten binnen het bedrijf waren genomineerd, en het was een hele eer dat juist ik, ook nog eens vrij junior, uit de vele teamleden was "uitverkoren" hierbij aanwezig te zijn temidden van CEO, CFO, presidenten etc.
De dag van de presentaties was een succes - en aan het eind van de dag bleek ons project één van de winnaars. Ik was de enige vrouw en de jongste van het stel. Bij de foto werd ik zelfs nog gauw door een hogere manager van de afdeling naar voren geduwd, met als gevolg dat de trofee nu in mijn handen blinkt op deze vereeuwiging van het succes. Mijn carrière was verzegeld.
In de beginjaren van mijn tijd bij P&G zou dit alles zijn waarnaar ik had verlangd: de erkenning van mijn capaciteiten en de resultaten die dat voor het bedrijf opleverde. Ik zou er een gat om in de lucht hebben gesprongen. Nu echter deed het me niets. Ik had een hele leuke dag gehad, mooie mensen ontmoet en lekker gegeten. Maar meer ook niet.
Dit besef deed mij in een diep proces belanden. Bij terugkomst uit Amerika kon ik een week niet werken; ik verkeerde in een diepe strijd - tussen mijn ware zelf en het masker wat ik al die jaren had opgehad. Na een paar dagen was het ook voor mijn mentale brein duidelijk: wat ik te doen had, was mijn baan opzeggen en naar Nederland terugkeren.
Ik heb deze wens toen openlijk met mijn manager gedeeld, en samen hebben we de procedure hiervoor in gang gezet. Wederom besefte ik bij welk een geweldig bedrijf ik werkte: P&G betaalde mijn verhuizing terug naar Nederland; en ik kreeg meer dan specialistische hulp en toewijding bij het regelen van de hele papierwinkel voor zowel de verhuizing, als het opzeggen van mijn baan. Het was een fijne tijd. Ik kreeg van P&G genoeg gelegenheid om mijn eigen projecten af te ronden, mijn werkzaamheden en verantwoordelijkheden door te geven aan de nieuwe managers en afscheid te nemen van de mensen die ik in de loop der jaren bij P&G had leren kennen. Ik ben hier P&G uiterst dankbaar voor. Door als goede vrienden uit elkaar te gaan, kan ik de ervaring van ons samenzijn met blijdschap en dankbaarheid in mijn hart meedragen.
En toen was ik in Nederland. Waar ik me mee bezig zou gaan houden, hoe de komende tijd er uit zou gaan zien.............. ik had geen idee. Het enige wat ik wist, was dat alles juist was; ik zou 2 jaar de dingen op zijn/haar beloop laten. Ik kreeg hiervoor ook op meerdere lagen bevestiging van het universum. Ik had in Nederland binnen een week een werkelijk prachtige woning kunnen vinden, had in no-time mijn appartement in Brussel kunnen verkopen tegen een prijs die zou voorzien in genoeg financiële middelen voor ongeveer 1,5 jaar, etc. Ik zou nu 2 jaar rustig kunnen leven van mijn spaargeld en opgespaarde pensioentegoeden.
Wat er vervolgens in die 2 1/2 jaar daarna allemaal gebeurde, heeft zo zijn eigen verhaal. Ik heb mijn pelgrimstocht naar Santiago gelopen, ik ben een maand naar Ghana geweest, heb wat vrijwilligerswerk gedaan, workshops, cursussen en opleidingen gevolgd......... Maar bovenal: ik ben ten diepste naar binnen gekeerd en heb GELEEFD. Stapje voor stapje, steeds dichter vanuit mijn eigen ware zijn.
De workshops en persoonlijke sessies die ik toendertijd bij het Elohim Centre heb ervaren, zijn hierin voor mij essentieel geweest; konden mij de verdieping en versnelling geven die ik nodig had om de sluiers op te heffen.
En in hoeverre ik vandaag de dag al wel of niet "ben" - dat weet ik niet. Wat ik wel weet, doorvoel - en waarvoor ik met mijn hele wezen heb gekozen - is dat ik mijn doen, mijn daden, alleen nog maar wil laten voortkomen uit mijn zijn.
Het gegeven dat ik nu als Zelfrealisatie healer-reader, docent en manager werkzaam ben bij het Elohim Centre is voor mij hier een directe manifestatie van. Dit is wie ik ben; dit is wat ik vandaag met mijn zelf, mijn zijn, neer kan zetten in de wereld. Doen en zijn gaan hierbij hand in hand. Wanneer mijn doen voortkomt uit mijn zijn, creëert het op haar beurt weer gebeurtenissen en ervaringen ter verdere verwezenlijking van mezelf; etcetera.
Wanneer de stappen die we wel of niet zetten voortkomen uit ons ware zelf, uit dat wat we werkelijk zijn, dan wandelen we vanzelf de Gouden Tijd op aarde binnen.
Een warme hartegroet,
Bianca
Voor meer info, vragen en/of opmerkingen, stuur gerust een mailtje:
bianca@elohim-centre.org